Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home3/necro666/public_html/www.bicycletta.be/wp-content/plugins/easy-facebook-likebox/includes/easy-custom-facebook-feed-widget.php:3) in /home3/necro666/public_html/www.bicycletta.be/wp-content/plugins/wp-super-cache/wp-cache-phase2.php on line 60
LUIK IS NOG VER (DEEL 5): Als het de weergoden belieft - Bicycletta

LUIK IS NOG VER (DEEL 5): Als het de weergoden belieft

De weergoden zijn mij vorige week alweer gunstig gezind geweest; weinig regen, geen vrieskou en slechts af en toe een windvlaag. Vandaag, op de tweede kerstdag, besloten ze echter stokken tussen de wielen te steken. Een hele rit beukte de wind tegen me aan in een poging mij geen meter vooruit te laten rijden. En natuurlijk valt zoiets enkel voor op dagen waarop ik me perfect gerecupereerd voel van de vorige rit, zoals vandaag. Het frisse gevoel in mijn benen duurde dan ook niet bijster lang. Het werd het type training waarover mijn vader zou zeggen: “hier word je sterk van”. Ik kan hem geen ongelijk geven.

Zo’n 10 minuten na de rit schoot er een flinke pijnscheut door mijn rug, iets waar ik in het verleden nog nooit mee gekampt had. En op de koop toe werd de pijn de volgende dag alleen maar erger. En op zulke momenten slaat mijn hoofd natuurlijk op hol… Waar komt dit nu ineens vandaan? Wat als de pijn de komende dagen aanhoudt? Maar een drama werd het gelukkig niet, mede dankzij een flinke dosis Flexiumgel, want op woensdag namen de klachten terug af. En alsof het een test was om te zien hoe snel mijn enthousiasme ten onder gaat, betrapte ik er me op dat ik in de tussentijd het schema van Paul Van Den Bosch al doornam om te zien wat er in het verschiet lag. Mijn enthousiasme? Dat temper je niet zomaar, eens ik mijn zinnen erop heb gezet.

Het schema bevat ook verschillende trainingen op de rollen, wat mij inspireerde om mijn recent aangeschaft exemplaar boven te halen, bij wijze van een grote middelvinger naar de weergoden. Een aflevering van een tv-serie tijdens het trappen hielp me vlotjes door de voorgeschreven 1u05 die ik diende vol te houden. Tv-serie? Ja hoor, mijn wederhelft heeft er geen problemen mee dat ik onze living even als strijdterrein gebruik.

Naast fietsen en deze column schrijven is ook het weerbericht nauwkeurig volgen één van mijn nieuwe wekelijkse activiteiten geworden. Met hartje winter voor de boeg is het niet altijd evident om op zoek te gaan naar de beste trainingsomstandigheden. Vrieskou probeer ik zo lang mogelijk te vermijden, maar er komt ongetwijfeld een periode aan waarin dat gewoon niet meer mogelijk zal zijn. Ondertussen geef ik mijn trouwe tweewieler nog maar eens een flinke kuisbeurt. Want rondbollen op deze tijd van het jaar – waarop menig boer zich op en rond hun weide begeven – blijft een vuiligheid, en niets zo ergerlijk dan aan de training beginnen met een smerige fiets.

Mijn laatste training van de week had ik bewaard voor de laatste dag van het jaar. Op 31 december trok ik mijn koersschoenen aan om een tocht van 1u45 af te werken. Mijn rug speelde mij nog lichtjes parten, maar ik had vooral oog voor de vorderingen. Zo zijn mijn omwentelingen een stuk de hoogte ingegaan en speel ik sinds kort ook meer met een kleiner verzet, iets dat in de langere ritten zijn vruchten moet afwerpen. Een klein verzet rond trappen is niet evident en zeker niet als (her)beginner. Maar het loopt lekker, zolang het de weergoden belieft. De drang om bij te schakelen en het tempo hoger te krijgen is steeds aanwezig, maar daar mag je niet aan toegeven. Laat dit meteen ook één van mijn goede voornemens zijn voor het nieuwe jaar: kleiner trappen. Want mijn andere? Die zijn al volop aan de gang!

Wordt vervolgd.