Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home3/necro666/public_html/www.bicycletta.be/wp-content/plugins/easy-facebook-likebox/includes/easy-custom-facebook-feed-widget.php:3) in /home3/necro666/public_html/www.bicycletta.be/wp-content/plugins/wp-super-cache/wp-cache-phase2.php on line 60
LUIK IS NOG VER (Deel 2): Het Zwarte Beest - Bicycletta

LUIK IS NOG VER (Deel 2): Het Zwarte Beest

Zo gezegd, zo gedaan. Op mijn planning deze week stond het zoeken naar een trainingsschema waarbij ik vlot 3 uur kon fietsen. En na wat googelen met de zoekterm ‘trainingschema voor fietsers’ vond via wielersportinfo.nl wat ik nodig had. Maar wat verwacht zo’n schema nu van mij? Welke basis moet ik hebben? Er wordt in elk geval vanuit gegaan dat ik 1 uur moet kunnen pedaleren, en dit 3 keer per week gedurende 8 weken. Mooi en haalbaar in combinatie met het gezinsleven, toch?

Hoog tijd om aan de slag te gaan, dus, en te kijken hoe het met de conditie gesteld is. Want is dit allemaal wel zo eenvoudig als het klinkt? Ik kroop de fiets op en reed vanuit Liedekerke richting Denderwindeke om via Meerbeke terug te keren. Een leuk parcours om even de benen te testen. Al moet ik toch bekennen dat starten met fietsen in mijn conditie bij min twee graden niet het geniaalste plan is dat ik ook heb bedacht. Het wennen aan de fiets kwam bijna vanzelf, maar wennen aan de vrieskou? Dat ligt moeilijker, maar met een aangepaste wieleroutfit geraak je al een heel eind. Op iets meer dan een uurtje had ik 25 km bij mekaar gereden; missie geslaagd.

Mijn tweede rit was al meteen een extraatje, bovenop de 3 geplande “etappes”, en stond in het teken van het uitproberen van mijn gloednieuwe rollen. Afijn, fietstrainer. Het afstelwerk dat zoiets in beslag neemt is niet mis. Ik heb er langer aan gesleuteld dan op getraind. Vooral het aftasten of alles wel veilig op zijn plaats zat heeft even geduurd. Ondertussen had ik mij online ook al nieuwe wielerkledij besteld. Een mens moet toch goed uitgerust zijn, niet? Mijn volgende rit zou opnieuw op de baan plaatsvinden en het zag er niet naar uit dat het wegdek veel droger zou gaan worden, dus kreeg mijn bicyclette ook nog eens nieuwe buitenbanden. De vorige waren immers helemaal versleten. Wat meer grip tijdens de wintermaanden kan alleszins geen kwaad.

Twee dagen later tikte ik opnieuw 25 kilometer aan en in het weekend trok ik met de fiets naar mijn schoonouders in Zele, op 30,61 kilometer van bij mij thuis. Het traject naar Zele heeft echter een donker verleden, althans voor ondergetekende. Vorige lente had ik ook al eens zin in een fietstocht naar de schoonfamilie. Noem het gerust één van die vele goede voornemens waarover ik het eerder al had. Onderweg gingen toen de hemelsluizen open. An sich niet zo erg, want vroeger maalde ik geregeld kilometers in de regen af. Maar bij mijn intrede in Zele ging het fout. De antagonist was een niet eens zo’n indrukwekkende borduur. Maar ik voelde meteen dat het ernstig was. Het verdict dat ik enkele uren later in het hospitaal kreeg was er dan ook naar: een polsbreuk waarbij het gewricht verschoven was. Diezelfde dag nog lag ik op de operatietafel en bijna 4 maanden lang was ik buiten strijd. Een nogal ongelegen moment, want onze dochter was nog geen 3 maand oud.

Het zwarte beest van Zele laat ik nu achter mij, al speelde de dag voordien het rampscenario toch nog een aantal keren door het hoofd. Ditmaal was het echter prachtig fietsweer; vijf graden en quasi bewegingsloze boomkruinen. Wat wil een mens nog meer in december? Ik betrapte me tijdens de rit op het overdadig pieken naar mijn fietscomputer. Ik leek aanvankelijk meer bekommerd over mijn snelheid dan mijn hartslag, iets dat ik vroeger nooit deed. Al lag mijn gemiddelde cruise-snelheid toen hoger dan wanneer ik nu goed doortrapte. Ik moet terug opbouwen, zoveel is zeker. En dat is meteen ook de belangrijkste les van deze week. Ondanks mijn ambitie om snel te groeien, moet ik mezelf de tijd geven om dat te kunnen doen.

Ik kan tevreden terugblikken op de afgelopen dagen. Ik fietste sinds vorige week 81 kilometer en zat al eens 20 minuten op de rollen. Mijn zondagavond staat nu – naast het pennen van deze column – in het teken van de planning voor volgende week. En Luik? Dat is inderdaad nog ver, maar de goesting is terug en ik geniet van elke minuut.

Wordt vervolgd…

De vorige delen leest u hier.