Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home3/necro666/public_html/www.bicycletta.be/wp-content/plugins/easy-facebook-likebox/includes/easy-custom-facebook-feed-widget.php:3) in /home3/necro666/public_html/www.bicycletta.be/wp-content/plugins/wp-super-cache/wp-cache-phase2.php on line 60
Spek en Boonen - Bicycletta

Spek en Boonen

Doha, oktober 2016. Het was toen twee sippe medaillewinnaars en een Slavische kampioen met een haast verontschuldigende grijns net met stramme quadriceps van het podium waren gestapt. Belgisch bondscoach Kevin De Weert deelde met de camera van Sporza en de rest van de wereld de ultrageheime maar nu ontwaarde wedstrijdstrategie van de Belgen. En hij besloot: de jongens zouden nog aanvallen, maar ze waren gekookt. Hallo, Kevin?

Voor het overige was het interview er één als dertien in een dozijn: vijgen na Pasen, een wat-als-oefening. Lucht die met zorg verpakt wordt, maar onmiskenbaar de nagalm van een scheet in een fles heeft. Een scheet die waarschijnlijk al mijn andere oor uit was gekomen nog voor ze goed en wel gebotteld was. Maar nu spitste ik de oren. Gekookt? En passant en waarschijnlijk ook per malheur zette De Weert eventjes een parel van een exoot uit in de gezapige vijver van de Nederlandse taal.

Het is natuurlijk vertaald Engels. Cooked betekent zoveel als choco, fricassee en op het tandvlees. Ik zie het de Amerikaanse bondscoach geheid zeggen: “but the guys were cooked”. In de internationale omgeving van het profwielrennen worden talen onsentimenteel verhaspeld. Dat hebben de onboardcamera’s in de volgauto’s ons wel geleerd. Allez, you go to the front now hé. Komaan, avanti! In hun drang naar de snelste voertaal hebben ploegleiders een geheel eigen Esperanto ontwikkeld dat zich niet laat hinderen door middenbermen of verkeersheuvels, en al zeker niet door taalbarrières. En zo kon het dus dat de jongens van Kevin gekookt waren.

Onbedoeld waarschijnlijk, maar Kevins woordkeuze was magistraal raak. Het was avond, het woestijnzand rond Doha vleide zich als een cobra om zijn rieten mand. Maar de lucht was nog zwaar van zeven dagen heisa over zwijmelende renners in de onmenselijke temperaturen.

Er was niet veel verbeeldingskracht nodig om in de fata morgana’s gekookte renners te zien. Een val, een gebroken hersenpan, een spiegelei dat suddert in de olievlekken op het asfalt. Een ongeval is snel gebeurd.

Dat moet ook de UCI-top gedacht hebben. Velen braken zich het hoofd over de motieven van Lausanne: waarom het WK wielrennen naar de woestijn brengen? Vergeet de oliedollars. Ik denk dat we het antwoord hebben.

Want hoe heet de voorzitter van de UCI ook weer? Cookson? Ha, betrapt! Het wordt moeilijk om geen kannibalistisch complot te vermoeden. De jongens waren gekookt. Eitjes van Keukeleire. Cookson en zijn trawanten met een botje door hun neusbeen, getooid in rokjes van lianen en dansend rond een manshoge pot borrelende beenhesp.

Waar zijn die 200 bloedzakken van Operación Puerto na 10 jaar procederen inmiddels beland? Lekker in de koelkast bij de UCI zeker? Fuentes, bron van eiwitten.

Wat gebeurt er met die duizenden stalen die de UCI jaarlijks uit de zuurstofrijke aderen van de renners tapt? Biologisch paspoort my ass.

Doha was een feest van wansmaak, een hoogmis van misplaatst hedonisme. De artsen zeiden: het is zonder meer verantwoord om in deze temperaturen te sporten. Renners die flauwvielen, in de hekken reden en op brancards werden afgevoerd. Zonder meer verantwoord. Critici spraken voor spek en Boonen. Ze vingen alleen nog bot; het vlees was er al af gegeten.

Op de achtergrond stonden Cookson en co te watertanden met een dip van Olivers en geraspte Keisse. Gregaham met Avermout, en een frisse Maes in de hand.

Photo credits: Eurosport