BOEK REVIEW: Thomas Dekker & Thijs Zonneveld – Mijn Gevecht

Hoogmoed en de hunker naar de top – en liefst zo snel mogelijk – is voor velen de valkuil naar het diepe dal. De wielersport heeft voorbeelden zat van renners waar zoveel talent van afdroop dat het glibberig werd. Van Vandenbroucke over Hamilton tot Ricco; stuk voor stuk renners met een toekomst waarvan we nooit zullen weten tot waar die precies reikte.

Een dergelijk wonderkind werd geboren in 1984 te Dirkshorn, ergens in het hoge noorden van Nederland, en kreeg de naam Thomas Dekker. Als jonge knaap groeide Thomas op in een doodnormaal gezin uit een ditto dorp, alwaar hij een al even doordeweekse schoolcarrière doorliep. Met andere woorden, een alledaagse jongen die zijn tijd sleet met als enige bezigheden: spelen en sporten. Al snel werd duidelijk dat aan hem geen Ronaldo of Federer verloren was gegaan, maar wanneer hij zijn eerste koersfiets kreeg ontdekte Thomas dat er in de wielrennerij meer voor hem was weggelegd. Veel meer. Het zou de fiets zijn die Thomas uiteindelijk naar zijn hoogtepunten, maar ook zijn dieptepunt zou brengen.

In “Mijn Gevecht” beschrijft Dekker, aan de hand van de pen van Thijs Zonneveld, hoe hij zich als een gedreven sportman een weg baande naar zijn ultieme droom: de beste profwielrenner van het peloton worden. Bij de nieuwelingen dolde hij nog wat achter de feiten aan, maar vanaf de junioren ging alles gestaag bergop. Eens bij de beloften aangekomen werd het klaarduidelijk dat het grootste Nederlandse wielertalent in jaren klaar was voor het echte werk: prof worden.

Dekker vertelt op hallucinante wijze hoe groot zijn drang was om alles en iedereen te overklassen en tot welke keuzes hij daartoe bereid was. Het werd een verhaal van drank, drugs, seks… En doping. Haal dat laatste uit het rijtje en “Mijn Gevecht” had evengoed als de memoires van James Hetfield (Metallica) kunnen lezen. Dronken op trainingskamp, hoeren tijdens de Tour en tussendoor bloedzakken met geprepareerd bloed injecteren; het komt allemaal aan bod. En het lijkt alsof het de normaalste zaak van de wereld was.

De welbekende Operacion Puerto zou de uiteindelijke val van het Nederlandse godenkind inluiden. In beslag genomen bloedzakken, nieuwe dopingmethoden, het verlangen naar alcohol en hoge hakken onder te korte rokjes bezorgden Thomas een rollercoaster van een leven. De daaropvolgende dopingschorsing gaf uiteindelijk het nekschot voor zijn veel te vroeg beëindigde wielercarrière. Zijn laatste contract bij Garmin en de aanval op het werelduurrecord waren slechts de laatste stuiptrekkingen van een loopbaan die hij slechts voor 20% benutte.

“Mijn Gevecht” is Dekkers afrekening met het verleden. Hiermee zet hij de ‘echte waarheid’ op papier voor iedereen die het lezen wil. Dat daarbij andere renners ontmaskerd worden hoort er dan maar bij. Het zij zo. Laat één ding alvast duidelijk zijn: voor de gemiddelde wielerliefhebber is dit een harde confrontatie met het “vuile” wielrennen van welleer (laat ons hopen). Een verhaal van een doodgewone jonge man die er alles aan gedaan heeft om zijn droom te bereiken en daarbij de schaduwkant niet schuwde.

Last but not least verdient schrijver Thijs Zonneveld hier ook een pluim. Het moet geen sinecure geweest zijn om Dekkers verbijsterende onthullingen samen te bundelen en er een aangenaam, vlot lezend verhaal van te maken.

Geïntrigeerd? Terecht! Wij geven alvast 2 exemplaren weg.

KLIK HIER EN MAAK KANS OP EEN EXEMPLAAR VAN DIT OPMERKELIJKE BOEK